Ekonmia biznesu

OFE

Systemem otwartych funduszy emerytalnych objęte są takie osoby, które urodziły się po 31 grudnia 1948 roku, ale te osoby mogły dokonać wyboru, czy chcą pozostać w ZUS-ie, czy też przejść na nowe zasady ubezpieczeń. Z kolei osoby, które urodziły się przed 1 stycznia 1949 roku dostaną emerytury, które są ustalone zgodnie z zasadami sprzed reformy. Są to emerytury oparte na umowie międzypokoleniowej. Ze środków, które wpłacane są do OFE towarzystwa emerytalne pobierają opłaty. Są to opłaty od składki oraz od wartości aktywów. Opłata dystrybucyjna, czyli prowizja, która jest pobierana od każdej składki wynosiła do 31 grudnia 2009- siedem procent, z wyjątkiem Allianz Polska OFE, gdzie opłata ta wynosiła cztery procent. Natomiast od 1 stycznia 2010 roku prowizja ta wynosi 3,5 procenta. Z kolei opłata za zarządzanie jest zależna od wielkości aktywów oraz limitu zapisanego w statucie danego Otwartego Funduszu Emerytalnego. Jeśli chodzi o ten temat to wartość aktywów Otwartego Funduszu Emerytalnego przekłada się na opłaty za zarządzanie kapitałem, czyli ogólnie mówiąc na koszty ponoszone przez ubezpieczonego. Opłata za zarządzanie pobierana jest z aktywów funduszu. Część stałą stanowi kwota ustalona w statucie i nie jest wyższa niż 0,045 procent zarządzanych aktywów netto w skali miesiąca przy wartości aktywów do ośmiu miliardów złotych, co stanowi 0,6 procenta rocznie. Powyżej takiej kwoty maksymalna wartość tej opłaty jest niższa w sposób proporcjonalny oczywiście.

Podobne artykuły

Kosztorys
Kosztorys jest wykonywany przez kosztorysanta. Takim kosztorysantem jest osoba o odpowiednim wykształceniu i w zależności od dziedziny. I tak na przykład w budownictwie kosztorysantem jest Rzeczoznawca Stowarzyszenia Kosztorysantów Budowlanych, inżynier budownictwa, a czasem także architekt, w szacowaniu nieruchomości kosztorysantem jest rzeczoznawca majątkowy, w dziedzinie sztuki kosztorysantem jest kierownik produkcji, a w przemyśle stoczniowym kosztorysantem jest inżynier z odpowiednim wykształceniem. W wielu wypadkach jednak kosztorysantem mogą być osoby o innej profesji na przykład zarządca nieruchomości, pośrednik w obrocie nieruchomościami, architekt wnętrz, architekt krajobrazu, jak również inne osoby. Kosztorys budowlany jest dokumentem finansowym niezbędnym podczas realizacji inwestycji budowlanej. Znane są następujące rodzaje kosztorysów budowlanych: kosztorys inwestorski, kosztorys ofertowy, kosztorys obiektów, kosztorys dodatkowy, kosztorys powykonawczy oraz kosztorys nakładczy. Istnieje ponadto kilka metod kalkulacji. Jest to na przykład metoda kalkulacji uproszczonej oraz metoda kalkulacji szczegółowej. Metoda kalkulacji uproszczonej jest iloczynem ilości scalonych jednorodnych robót, czyli na przykład jeden metr kwadratowy nawierzchni betonowej, jeden metr...

Metoda kalkulacji szczegółowej
Metoda kalkulacji szczegółowej posługuje się następującą formułą kalkulacyjną: Ck=R+M+Kz+S+Kp+Z+Pz. Ck oznacza cenę kosztorysową określonego zakresu rzeczowego robót, to znaczy na przykład obiektu, wydzielonego elementu, obiektu branżowego rodzaju robót albo też wyodrębnionej w kosztorysie pozycji kalkulacyjnej. R oznacza koszty robocizny bezpośredniej, M z kolei oznacza koszty materiałów bezpośrednich. Kz oznacza koszty zakupu materiałów obejmujące także koszty ich transportu zewnętrznego. S z kolei oznacza koszty pracy sprzętu, jak również środki transportu technologicznego. Kp oznacza koszty pośrednie, a Z oznacza zysk kalkulacyjny. Kosztorysy można także podzielić według zakresu rzeczowego. Podział ten wyróżnia kolejno: kosztorysy inwestycji, kosztorysy obiektów oraz kosztorysy robót. Kosztorys jest złożony z kilku części. Z kolei koszty ogólne są składnikiem ceny kosztorysowej, które to obejmują koszty ogólne budowy oraz koszty zarządu. Składniki te są uwzględniane w wyliczeniu ceny kosztorysowanej w postaci jednego z narzutów kosztorysu. Natomiast koszty pośrednie oraz inne narzuty kosztorysu stanowią komplementarne dopełnienie dla kosztów bezpośrednich, które są kalkulowane...

Koszty ogólne budowy
Koszty ogólne budowy obejmują następujące wydatki: płace personelu stałego budowy, czyli na przykład kierownika budowy, kierowników robót, czy majstrów, koszty zaplecza budowy, czyli na przykład wynajmu lub amortyzacji baraków, jak również innych elementów zaplecza budowy, wody, energii elektrycznej oraz innych mediów, narzędzia, ewentualne koszty zatrudnienia pracowników zamiejscowych, czyli tak zwane diety oraz inne koszty, które są związane na przykład z ochroną czy ubezpieczeniem. Z kolei koszty zarządu stanowią koszty utrzymania całego przedsiębiorstwa, jego kierownictwa, siedziby oraz koszty biurowe. Istnieją dwie metody kalkulacji kosztów pośrednich. Mogą być one kalkulowane następującymi metodami: metodą wskaźnikową oraz metodą preliminarzową. Metoda wskaźnikowa polega na uwzględnieniu w kosztorysie narzutu kosztorysu, który jest określony procentowo w odniesieniu do robocizny oraz sprzętu. Wyraża to następująca zależność: Kpj= Wkp(Rj+Sj)/100%. Kpj oznacza koszty pośrednie, Rj oznacza koszty robocizny, a Sj oznacza koszty pracy sprzętu. Natomiast wskaźnik kosztów pośrednich można wyrazić wzorem: Wkp=[(Kb+Kz)/(R+S)*100%. W tym równaniu Wkp oznacza wskaźnik kosztów pośrednich,...

Przedmiar
Przedmiar stanowi opracowanie, które określa rodzaj, sposób wykonywania, jak również ilość robót danego konkretnego zadania. Przedmiarowanie stosuje się w pierwszej kolejności kosztorysowania. Ponadto normowe zasady przedmiarowania są określone dla wielu dziedzin. Można tutaj wymienić między innymi: budownictwo, górnictwo, hutnictwo, czy melioracje. Dopełnieniem dla przedmiaru jest obmiar. Obmiar wykonuje się dla istniejących obiektów na podstawie odpowiednich pomiarów. Wynik tych pomiarów jest podstawą przyjęcia ilości obmiarowej danej pozycji obmiaru. Robocizna z kolei oznacza pracę, która jest włożona w wykonywanie określonej czynności. Natomiast roboczogodzina jest jednostką miary robocizny. Ilość roboczogodzin przypadających na jednostkę obmiarową danego rodzaju robót wyznacza się w kosztorysowaniu na następujące sposoby: baza normatywna, a w tym katalogi normowe takie jak KNR, KSNR, KNNR, KNP wraz z wydanymi dodatkami oraz uzupełnieniami, które są dostępne w formie publikacji albo w postaci aplikacji komputerowych, przez analogię, przez interpolację lub przez ekstrapolację oraz analiza indywidualna. Nakłady robocizny, które są zawarte w katalogach uwzględniają nie...