Ekonmia biznesu

Skarb Państwa

Skarb Państwa może być zarządzany w dwojaki sposób. Noże być zarządzany przez odrębną instytucją bądź też może być reprezentowany przez urzędników państwowych. W zakresie ochrony majątku oraz interesów Skarb Państwa zastępuje w Polsce Prokuratura Generalna Skarbu Państwa. Z kolei w zakresie gospodarowania mieniem państwowym oraz prywatyzacji Skarb Państwa zastępuje Minister Skarbu Państwa. Poza tym w Polsce istnieją wydzielone agencje, które gospodarują mieniem Skarbu Państwa i są to między innymi: Agencja Mienia Wojskowego oraz Agencja Nieruchomości Rolnych. Skarb Państwa jest jedyną osobą prawną, która nie posiada organów. Rolę organów spełniają tutaj stationes fisci. Statio fisci jest państwową albo samorządową jednostką organizacyjną, która nie posiada osobowości prawnej. W stosunkach cywilnoprawnych jednostka ta działa w ramach swoich zadań w imieniu oraz na rzecz Skarbu Państwa. Wśród przykładowych stationes fisci możemy wymienić między innymi: Minister Skarbu Państwa oraz inni ministrowie, wojewoda oraz starosta, jak również prezydent miasta na prawach powiatu. Rynek finansowy natomiast składa się z kolejnych elementów: rynek walutowy, rynek pieniężny, rynek kapitałowy, a w tym rynek pierwotny oraz rynek wtórny, rynek instrumentów pochodnych oraz rynek kredytowy. Rynek walutowy jest rynkiem, na którym handluje się walutami. Na tym rynku powstaje kurs walutowy, czyli kurs wymiany. Kurs walutowy odzwierciedla stosunek ceny między dwoma walutami.

Podobne artykuły

Kosztorys
Kosztorys jest wykonywany przez kosztorysanta. Takim kosztorysantem jest osoba o odpowiednim wykształceniu i w zależności od dziedziny. I tak na przykład w budownictwie kosztorysantem jest Rzeczoznawca Stowarzyszenia Kosztorysantów Budowlanych, inżynier budownictwa, a czasem także architekt, w szacowaniu nieruchomości kosztorysantem jest rzeczoznawca majątkowy, w dziedzinie sztuki kosztorysantem jest kierownik produkcji, a w przemyśle stoczniowym kosztorysantem jest inżynier z odpowiednim wykształceniem. W wielu wypadkach jednak kosztorysantem mogą być osoby o innej profesji na przykład zarządca nieruchomości, pośrednik w obrocie nieruchomościami, architekt wnętrz, architekt krajobrazu, jak również inne osoby. Kosztorys budowlany jest dokumentem finansowym niezbędnym podczas realizacji inwestycji budowlanej. Znane są następujące rodzaje kosztorysów budowlanych: kosztorys inwestorski, kosztorys ofertowy, kosztorys obiektów, kosztorys dodatkowy, kosztorys powykonawczy oraz kosztorys nakładczy. Istnieje ponadto kilka metod kalkulacji. Jest to na przykład metoda kalkulacji uproszczonej oraz metoda kalkulacji szczegółowej. Metoda kalkulacji uproszczonej jest iloczynem ilości scalonych jednorodnych robót, czyli na przykład jeden metr kwadratowy nawierzchni betonowej, jeden metr...

Metoda kalkulacji szczegółowej
Metoda kalkulacji szczegółowej posługuje się następującą formułą kalkulacyjną: Ck=R+M+Kz+S+Kp+Z+Pz. Ck oznacza cenę kosztorysową określonego zakresu rzeczowego robót, to znaczy na przykład obiektu, wydzielonego elementu, obiektu branżowego rodzaju robót albo też wyodrębnionej w kosztorysie pozycji kalkulacyjnej. R oznacza koszty robocizny bezpośredniej, M z kolei oznacza koszty materiałów bezpośrednich. Kz oznacza koszty zakupu materiałów obejmujące także koszty ich transportu zewnętrznego. S z kolei oznacza koszty pracy sprzętu, jak również środki transportu technologicznego. Kp oznacza koszty pośrednie, a Z oznacza zysk kalkulacyjny. Kosztorysy można także podzielić według zakresu rzeczowego. Podział ten wyróżnia kolejno: kosztorysy inwestycji, kosztorysy obiektów oraz kosztorysy robót. Kosztorys jest złożony z kilku części. Z kolei koszty ogólne są składnikiem ceny kosztorysowej, które to obejmują koszty ogólne budowy oraz koszty zarządu. Składniki te są uwzględniane w wyliczeniu ceny kosztorysowanej w postaci jednego z narzutów kosztorysu. Natomiast koszty pośrednie oraz inne narzuty kosztorysu stanowią komplementarne dopełnienie dla kosztów bezpośrednich, które są kalkulowane...

Koszty ogólne budowy
Koszty ogólne budowy obejmują następujące wydatki: płace personelu stałego budowy, czyli na przykład kierownika budowy, kierowników robót, czy majstrów, koszty zaplecza budowy, czyli na przykład wynajmu lub amortyzacji baraków, jak również innych elementów zaplecza budowy, wody, energii elektrycznej oraz innych mediów, narzędzia, ewentualne koszty zatrudnienia pracowników zamiejscowych, czyli tak zwane diety oraz inne koszty, które są związane na przykład z ochroną czy ubezpieczeniem. Z kolei koszty zarządu stanowią koszty utrzymania całego przedsiębiorstwa, jego kierownictwa, siedziby oraz koszty biurowe. Istnieją dwie metody kalkulacji kosztów pośrednich. Mogą być one kalkulowane następującymi metodami: metodą wskaźnikową oraz metodą preliminarzową. Metoda wskaźnikowa polega na uwzględnieniu w kosztorysie narzutu kosztorysu, który jest określony procentowo w odniesieniu do robocizny oraz sprzętu. Wyraża to następująca zależność: Kpj= Wkp(Rj+Sj)/100%. Kpj oznacza koszty pośrednie, Rj oznacza koszty robocizny, a Sj oznacza koszty pracy sprzętu. Natomiast wskaźnik kosztów pośrednich można wyrazić wzorem: Wkp=[(Kb+Kz)/(R+S)*100%. W tym równaniu Wkp oznacza wskaźnik kosztów pośrednich,...

Przedmiar
Przedmiar stanowi opracowanie, które określa rodzaj, sposób wykonywania, jak również ilość robót danego konkretnego zadania. Przedmiarowanie stosuje się w pierwszej kolejności kosztorysowania. Ponadto normowe zasady przedmiarowania są określone dla wielu dziedzin. Można tutaj wymienić między innymi: budownictwo, górnictwo, hutnictwo, czy melioracje. Dopełnieniem dla przedmiaru jest obmiar. Obmiar wykonuje się dla istniejących obiektów na podstawie odpowiednich pomiarów. Wynik tych pomiarów jest podstawą przyjęcia ilości obmiarowej danej pozycji obmiaru. Robocizna z kolei oznacza pracę, która jest włożona w wykonywanie określonej czynności. Natomiast roboczogodzina jest jednostką miary robocizny. Ilość roboczogodzin przypadających na jednostkę obmiarową danego rodzaju robót wyznacza się w kosztorysowaniu na następujące sposoby: baza normatywna, a w tym katalogi normowe takie jak KNR, KSNR, KNNR, KNP wraz z wydanymi dodatkami oraz uzupełnieniami, które są dostępne w formie publikacji albo w postaci aplikacji komputerowych, przez analogię, przez interpolację lub przez ekstrapolację oraz analiza indywidualna. Nakłady robocizny, które są zawarte w katalogach uwzględniają nie...